بررسی تطبیقی جلوه‌های پایداری در شعر احمد صافی نجفی و ملک الشعرای بهار

سال دوم شماره چهارم

لینک دانلود فایل کامل مقاله: اینجا کلیک کنید

چکیده:
وطن­دوستی، از جمله مفاهیمی است که از آغاز تولّد گرایش درونی را بروز ­دهد؛ وطن به عنوان وجه مشترک افراد جامعه، آنان را به سوی اشتراکات سوق می­دهد تا یکپارچه در برابر استعمارگران به پا خیزند. در ادبیّات معاصر فارسی و عربی نیز به دلیل شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم، احساس میهن­دوستی و استبدادستیزی نمود فراوان دارد. این پژوهش که به شیوه­ی توصیفی– تحلیلی و با تکیه بر مکتب آمریکایی ادبیّات تطبیقی انجام شده است؛ به بررسی درونمایه­ی وطن در اشعار این دو شاعر برجسته می­پردازد. مهم­ترین نتایج پژوهش بیانگر این حقیقت است که اندیشه­های سیاسی هر دو شاعر بسیار شبیه به هم است و صافی با ادبیّات کشور مقابل آشنایی کامل داشته؛ امّا توجّه­­ ویژه­ی «ملک الشعرای بهار» به مسائل سیاسی- اجتماعی ایران و حتّی جهان باعث شده، ملّی­گرایی در شعرش نمود کامل­تر و جامع­تری نسبت به اشعار صافی داشته باشد.

کلیدواژگان: ادبیات تطبیقی، شعر معاصر، ادبیات پایداری احمد صافی نجفي، ملک الشعراء بهار.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *