بررسی خاستگاه آفرینش هنری شعر امل دنقل و سید حسن حسینی

بررسی خاستگاه آفرینش هنری شعر امل دنقل و سید حسن حسینی
بر پایه ی نظریه ی ساختارگرای تکوینی گلدمن
دکتر مهین حاجی زاده
رضا تواضعی
چکیده
بر اساس نظریه¬ی جامعه شناسی ادبیات، نه تنها هیچ اثر ادبی در خلأ به وجود نمی¬آید، بلکه آن بازتاب تفکر جمعی طبقاتی از جامعه در یک برهه¬ی خاص تاریخی است که بوسیله آفرینشگر فرهنگی رخ نموده است و این پیوندها با شرایط خاص اجتماعی و ادبی است که به زایش ادبی هر دوره یاری می¬رساند.امل دنقل و سید حسن حسینی هر دو شاعر ضرورت اندیش طبقه¬ی مردمی هستند که برای ادبیات تعین اجتماعی قائل بودند. شم سیاسی آن دو به ترتیب، گویای اوضاع شکست داخلی و خارجی عربی و تهدیدهای انقلاب اسلامی ایران و خطر جنگ بوده به گونه¬ای که زبان انتقادی آتشین و پیشگویی¬های صادق شعر دنقل، پرده از اوضاع شکست عربی بصورت عام و مصر بصورت خاص و زبان انقلابی وپیش¬بینیهای راستین شعر حسینی، پرده از آسیب¬ها و آفت¬های پیش روی انقلاب بر می¬دارد.آنها شاعران نستوه و پایداری هستند که لباس رسمی را از تن شعر در آورده و زبان آن را با انتقاد از سیاست¬های استعماری اجانب و گاه آسیب¬ها و تهدیدهای داخلی، وارد معرکه و کارزار فرهنگی می¬کنند.در این مقاله بر اساس نظریه گلدمن که آفرینشگران هنری را نماینده طبقه¬ی خاصی دانسته که تفکر جمعی آنها بوسیله نویسنده¬اش به اثری تبدیل می¬شود، به بررسی تحلیلی عناصر آرمانی اشعار دنقل و حسینی که هر دو نمایندگان طبقه¬ی مردمی هستند، پرداخته که دغدغه¬ی مشترک داشته و در اشعار خود، دردهای عمومی جامعه¬ی مصری و ایرانی را به تصویر می¬کشند.
کلمات کلیدی: ساختارگرایی تکوینی، تفکر جمعی، گلدمن، عناصر آرمانی، امل دنقل، سید حسن حسینی.

دانلود فایل کامل مقاله

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *